آسمان هم از رنگ تنهایی میترسد.

ستارگان می آیند

و او آرام میگیرد.

تو بیا تا من نیز آرام شوم.

تو آفتاب بی غروب

تو آن ستاره جنوب

تو در من این چنین شدی

گلی,بهانه ای,چه خوب

باز در کلبه تنهایی خویش

عکس روی تو مرا ابری کرد

عکس تو خنده به لب داشت ولی

اشک چشمان مرا جاری کرد.

گفت:((به من بگو چکار کنم تا برای یک بار عاشق شوم و عشق بمانم؟؟!))

گفتم:((وقتی عاشق شدی دیگر به کسی نگاه مکن تا عاشق دیگری نشوی))

روز بعد که دیدمش دیگر نگاهم نمی کرد!!! علتش رو برسیدم.

گفت:(0دیروز عاشق شدم.....))!!

همه میدانند

که من و تو ار آن روزنه سرد و عبوس

باغ را دیدیم

و از آن شاخه بازیگر دور از دست

سیب را چیدیم

همه می ترسند

اما من و تو

به چراغ و آب و آینه بیوستیم

و نترسیدیم..!

دلم خیلی گرفته

اگه کارت درست نشه من چی کار کنم.؟؟؟؟؟؟

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

درلا به لای دامن شب رنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارق شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

بهترین چیز رسیدن

به نگاهی است که از حادثه

عشق تر است.